AKADEMIK FERID MUHIĆ: “BRISANJE ISLAMA IZ EVROPSKE HISTORIJE PREDSTAVLJA SKANDAL BEZ PRESEDANA”

AKADEMIK FERID MUHIĆ: “BRISANJE ISLAMA IZ EVROPSKE HISTORIJE PREDSTAVLJA SKANDAL BEZ PRESEDANA”

345
0
PODIJELITE

Knjiga “Islamski identitet Evrope“, na temelju činjenica i Historijskih argumenata, ističe kontinuirano prisustvo islama u istoriji Evrope koje traje već duže od 1300 godina, pri čemu je islam stoljećima bio najdominantniji i najuticajniji faktor u formiranju njenog identiteta. Nepobitna istina je da moderna Evropa predstavlja amalgam ili, ako hoćete, jedinstvenu kulturnu supstancu u kojoj su podjednako zastupljeni i suštinski sjedinjeni elementi judeo-kršćanske i islamske kulturne tradicije.

M. Luboder: Možemo li reći da Vaša knjiga „Islamski identitet Evrope“ svojim temeljitim faktima i historijskim dokazima, demistificira današnji „lažni identitet Evrope“ koji je prihvaćen kao „istina“ to jest, kao historija koja nema alternativu?

Ferid Muhić: Tako je! Vašim pitanjem Vi ste definisali i predmet i cilj ove moje knjige. Teza o Evropi kao ‘ekskluzivno kršćanskom/hrišćanskom kulturnom kontinentu’ stoljećima se uvriježila kao neupitna istina, kao aksiom historijskih i društvenih nauka. Činjenica da kršćanstvo/hrišćanstvo nije evropska religija, jer nije nastalo na tlu Evrope, sama po sebi je dovoljan dokaz da identitet Evrope nije i ne može biti ekskluzivno kršćanski. Kao što je poznato, i judejstvo i kršćanstvo i islam nastali su u istom regionu na Bliskom Istoku, dakle u Aziji, a ne u Evropi. Kada je i pored toga kardinal Ratzinger (kasnije Papa Benedict XVI), početkom ovog milenija eksplicite proglasio Evropu za “monokulturni kršćanski kontinent“, bila je to rukavica bačena ne samo naučnoj istini, nego izazov elementarnim činjenicama i zdravom razumu. Svojom knjigom, prihvatio sam taj izazov i na preko 400 stranica, demistificirao ovu vjekovima vladajuću ideološki nametnutu neistinu, suočivši Evropu sa njenim istinskim, intrinsično multukulturnim identitetom. Naslov “Islamski identitet Evrope“ polemički je zaoštren kao neka vrsta “šok terapije“, sa ciljem da od samog starta osvijesti islamofobičnu Evropu i postavi znak potpune ravnopravnosti prisustva i uticaja islamske i judeo-kršćanske kulturne tradicije u formiranju savremenog identiteta evropskog kontinenta.

M. Luboder: Da li Vam je poznato da se još neko od evropskih muslimana-intelektualaca uključujući i Republiku Tursku, analitički bavio ili bavi ovom tematikom na način na koji ste Vi to uobličili u samoj knjizi?

Ferid Muhić: Ne. Pojedini prilozi su u fragmentima registrirali prisustvo islama u istoriji Evrope, uglavnom implicitno i sa rezervom ukazujući na njegov uticaj, ali i dajući nedvosmislen prioritet judeo-kršćanskoj tradiciji ili, u najboljem slučaju, ne dovodeći u pitanje njenu dominantu ulogu u formiranju evropskog kulturnog identiteta. Za razliku od ovako defanzivne i suštinski netačne interpretacije prisustva i uloge islama, kao sporadičnog i kontingentnog faktora u formiranju modernog identiteta Evrope, knjiga “Islamski identitet Evrope“, na temelju činjenica i istorijskih argumenata, ističe kontinuirano prisustvo islama u istoriji Evrope koje traje već duže od 1300 godina, pri čemu je islam stoljećima bio najdominantniji i najuticajniji faktor u formiranju njenog identiteta. Nepobitna istina je da moderna Evropa predstavlja amalgam ili, ako hoćete, jedinstvenu kulturnu supstancu u kojoj su podjednako zastupljeni i suštinski sjedinjeni elementi judeo-kršćanske i islamske kulturne tradicije.

EL’ ENDALUS (ANDALUZIJA)PRVA ISLAMSKA DRŽAVA U EVROPI, OSNOVANA JE 89 GODINA PRIJE PRVE KRŠĆANKE DRŽAVE U EVROPI KOJU JE OSNOVAO KARLO VELIKI

M.Luboder: Koliko je evropski eksluzivitet u stvari i dominantno hrišćanski i koji je po vama razlog tako institucionalnog i sistemskog lažiranja historije od strane Evrope iako znamo da je Islam Evropi dao ništa manji pečat od hrišćanstva sa posebnim akcentom na to, da je Islam donio suživot, toleranciju i ljudska prava čime se današnja Evropa dominantno diči?

Ferid Muhić: Da su duhovne i civilizacijske vrijednosti Evrope bitno uticale na noviju historiju svijetu i praktično odredile njen tok – u to nema nikakve sumnje. Imati ekskluzivno pravo na status jedinog autentičnog reprezenta Evrope, stoga znači pribaviti sebi autoritet gotovo neprikosnovenog arbitra i predvodnika najprogresivnijih snaga savremenog čovječanstva. Da bi judeo-kršćanskoj Evropi pribavili takav ultimativni status, pripadnici ovog kulturnog kruga pozivaju se na naslijeđe Renesanse i ideja Prosvjetiteljstva. Međutim, činjenica je da je Renesansa bila inspirisana snažnim i djelotvornim filozofskim, naučnim i kulturnim idejama koje je u Evropu donijela prva islamska država Evrope, ponudivši i uvide u klasična djela antičke filozofije, kako u prevodu tako i u originalu, sa opširnim i filozofski veoma značajnim komenatarima vodećih islamskih mislilaca. Treba istaći i sasvim prećutanu činjenicu da je El Endalus (Andaluzija), prva islamska država u Evropi, osnovana 711 godine, dakle punih 89 godina prije prve kršćanske evropske države, one Karla Velikog, osnovane tačno 800-te godine. Veliki dio Evrope, uključujući Skandinaviju, područje Poljske, Rusije centralne Evrope, osniva prve kršćanske države tek početkom XI vijeka, dakle punih 300 godina poslije uspostavljanja prve evropske islamske države!

„MEDINSKI USTAV“ DEFINISAN JE 1.100 GODINA PRIJE PROSVJETITELJSTVA

S druge strane, koncepcijama multikulturalizma, etničke i religijske tolerancije, koje se pripisuju “kršćanskoj evropi“, konkretno, Prosvjetiteljstvu, prethodile su u islamu eksplicitne odredbe Medinskog Ustava, formulisane od Muhammeda a.s. 622. godine (prve godine islamskog kalendara), 1.100 godina prije prvih ideja Prosvjetiteljstva. Na ovim odredbama zasnovane su i u praksi funkcionisale sve islamske države, što znači da su bile integralni dio islamske Evrope punih 1000 godina prije Prosvjetiteljstva.
Priznati to, za predstavnike mita o monokulturnoj judeo-kršćanskoj Evropi, znači odreći se statusa ekskluzivnog osnivača civilizacijskih tekovina i predvodnika savremenog svijeta, koliko god inače, taj status bio zasnovan na falsifikovanju i prikrivanju istorijskih činjenica. Izlaz iz ovog ideološki motivisanog circulus viciosusa (začaranog kruga), sasvim je jednostavan: Evropa jeste inspirator ključnih vrijednosti savremenog svijeta, ali ne mono-kulturna, nego multi-kulturna Evropa formirana povijesnom interakcijom judeo-kršćanstva i islama kroz koju je formiran i njen moderni identitet.

M. Luboder: U knjizi ste sa razlogom, El Endalus (Andaluziju), uzeli kao osnovnu civilizacijsku paradigmu koja je trajala skoro punih 800 godina, koja i sada ima epitet nekadašnjeg „svjetovnog dženneta ili raja“. Zašto „gospođa Evropa“ arogantno ignorira tu činjenicu, da li tu leži nukleus islamofobije u Evropi i kome je to u interesu?

Ferid Muhić: Tokom više od 300 godina, od ovih 781 koliko je opstala kao evropska islamska država, Andaluzija je bila institucionalno, vojno, ekonomski, kulturno, naučno i umjetnički najmoćnija, najrazvijenija i najuticajnija država Evrope. Ignorisanje osam stoljeća postojanja evropske islamske države na svim nivoima, od osnovnog obrazovanja do ozbiljnih (ozbiljnih?) naučnih institucija, predstavlja skandal bez paralele i presedana u društvenim naukama. Ovdje više nije riječ samo o islamofobiji, nego o beskrupuloznom falsifikovanju historije i ignorisanju nepobitnih činjenica i to u interesu onih krugova koji nastoje izbrisati islam iz ključnih poglavlja multikulturne istorije Evrope, i prisvojiti sebi titulu jedinih legitimnih predstavnika evropskog identiteta.

KOLIKO JE BOSNA POZITIVAN PRIMJER MULTI-KULTURNOG I MULTI-RELIGIJSKOG ŽIVOTA I TOLERANCIJE(?)

M. Luboder: Možemo sa sigurnošću reći da Vas je, htjeli Vi to ili ne, knjiga „Islamski identiret Evrope“ obavezala da budete misionar u ovoj oblasti, posebno na Balkanu i naravo u Bosni, koja u balkansko-evropskim shvatanjima, prešutno ili javno, važi za primjer suživota i tolerancije što je svakako odraz kulturno historijske civilizacije i uzdignuća.

Ferid Muhić: Afirmacija istine je, u strogom smislu te riječi – misija svakog čovjeka – šta god oni inače radili i čime god se bavili. Ipak, širenje istine ne smije se pretvoriti u nametanje istine. U toj misiji uvijek je bilo poteškoća, manjih, većih i najvećih, proporcionalno sa posljedicama koje prihvatanje konkretne do tada zabranjene, odbijane ili prećutkivane istine može imati za vladajući sistem. Interesantno je da se istina o Bosni i njenoj nesumnjivoj, stoljećima dugoj tradiciji autentičnog multikulturnog i multietničkog društva zasnovanog na uzajamnom poštovanju, koja može biti primjer i uzor za cijelu Evropu, s nevjericom, rezervom ili zazirući, prima i u samoj Bosni i to čak na nivou medija. Glavni urednik jednog uglednog časopisa koji izlazi u Sarajevu, odbio je objaviti moj tekst u kom govorim o Bosni kao o evropskoj paradigmi multi-kulturnog i multi- religijskog života, sa napomenom da je Bosna zapravo negativni primjer vjerske mržnje i kulturne netolerancije te da bi bilo zaista pretjerano proglasiti je za primjer Evropi.(?)

M. Luboder: Nedavno je u organizaciji Unije evropskih balkanskih demokrata (UEDB) u Sarajevu, održan okrugli sto na temu, citiram: „Budućnost islama i muslimana u Evropi na primjeru Bosne i Hercegovine i Andaluzije“. Primjetno je da niste bili učesnik ove sesije a da ste uz dužno poštovanje svih učesnika-govornika, imali najviše kompetencije i razloga da budete centralna ličnost ovoga skupa, šta je razlog?

 

Ferid Muhić: Organizatori svakog skupa imaju punu slobodu da planiraju sastav učesnika, kako onih koje će pozvati tako i onih koje neće pozvati, kao što imaju pravo i da budu neinformisani, odnosno, da ignorišu relevantnu naučnu produkciju na temu svojih skupova, Mene nisu pozvali. Razlog? Nije moje da se o tome pitam.

M.Luboder: Šta je po Vama potrebno uraditi kako bi mi, Bošnjaci na Balkanu kao dokazano stari evropljani, ponovo „proniknuli“ i kako bi nastavili misiju naših savremenika intelektualaca, koji se konstantno bore da istinu kao sveopšte dobro, donesu na vidjelo

Ferid Muhić: Kad je učenik spreman, nađe se i učitelj! Za one koji imaju šta reći ljudima, nema veće privilegije od spremnosti ljudi da čuju njihove riječi. To znači da za svakog intelektualca, pa i za one koji rade na širenju istine o kulturnim vrijednostima i vjekovnoj multietničkoj tradiciji Bosne, te o identitetu Bošnjaka i bosanskog jezika, nagrade i društvena priznanja nisu jedina mjera poštovanja. Svaka vlast procjenjuje kakve posljedicE određena istina ima za nju, pa u skladu sa tom procjenom, nagrađuje, ignoriše ili kažnjava one koji tu istinu saopštavaju i šire. Ali, kakav god bio stav vlasti, istinu ne treba prilagođavati nikome, pa ni njihovim procjenama.

OSMANLI DEVLET JE OSTAVIO TRAJNO CIVILIZACIJSKO NASLEĐE

M. Luboder: Na koliko jezika je do sada prevedena knjiga „Islamski identitet Evrope“ i da li je dostupna na Turskom jeziku, obzirom da na veoma direktan, temeljit i diskretan način promovira osmanlijsko carstvo ili „Osmanli Devlet“ kako ga Vi često nazivate u svojim knjigama i usmenim obraćanjima?

Ferid Muhić: Prevedna je na albanski, arapski, engleski, njemački, a prevodi se i na francuski jezik. Volio bih veoma, da ovu knjigu vidim prevedenu na turski jezik, jer je ona, uz balkanske narode, primarno posvećena upravo otklanjanju negativnih ideoloških stereotipa i afirmisnju istine o karakteru petvjekovnog postojanja Osmanli Devleta, koji je zapravo bio jedna vrsta zajednice naroda – preteča Commonwealth-a u Evropi, konkretno, na području Balkana. U tom periodu, Osmanli Devlet je bila jedina evropska država zasnovana na principima tolerancije i poštovanja kulturnih, etničkih i religijskih razlika svih svojih građana – čime je ove vrijednosti ostavila kao trajno civilizacijsko naslijeđe.

Za časopis DAMAR (M. Luboder.)

NEMA KOMENTARA

OSTAVITI ODGOVOR